imgp0008

Zwangerschap week 41: De bevalling

In week 41 ben ik dan eindelijk bevallen van ons meisje. Het duurde even voordat ik hier over vertelde omdat de afgelopen weken enorm hectisch waren en we volop van ons meisje wilde genieten. Maar hier komt het dan eindelijk, mijn bevallingsverhaal…

Bij de verloskundige

In mijn vorige post konden jullie lezen dat ik nu dan eindelijk ingeleid kon gaan worden omdat ik nu 41 weken zwanger was. Ik heb eerst een afspraak nog gehad bij de verloskundige om te kijken of mijn baarmoeder wel rijp genoeg was, als dit niet het geval is kan ik alsnog niet ingeleid worden. Ik had gehoopt dat mijn baarmoeder echt wel rijp zou zijn nu, vooral omdat ik veel last heb van mijn bekken. Maar nee hoor, mijn baarmoeder bleek niet rijp te zijn (GVD heb ik weer!!!!). De verloskundige heeft mijn baarmoeder een stukje moeten openen en heeft me daarna ook gelijk gestript. En ik kan je vertellen, dit was geen pretje!

Een ballonkatheter

Omdat mijn baarmoeder niet rijp was, moest ik de volgende dag naar het ziekenhuis om te kijken of ik al ontsluiting had en om een ballonkatheter te plaatsen. De ballonkatheter is een voorbereiding op het inleiden en zorgt ervoor dat de baarmoeder rijp wordt. Er was een stukje vooruitgang geboekt, want mijn baarmoeder was al iets open gaan staan, maar het was nog niet genoeg om ingeleid te kunnen worden. Ik heb dus een ballonkatheter gehad en het inbrengen hiervan was minder pijnlijk dan het strippen. Nadat de katheter geplaatst was, voelde ik vrijwel direct wat krampen. Ik moest naar huis toe en daar afwachten of het zou aanslaan. Als de ballonkatheter eruit viel dan mocht ik terug komen, omdat ik dan ingeleid kon worden.

Eenmaal thuis begon ik weeën te krijgen, die 3 uur lang aanhielden en daarna weer waren verdwenen! De volgende ochtend moesten we terug naar het ziekenhuis om te kijken of het had geholpen. Ondanks dat de katheter er niet uit was gevallen bleek ik wel al 3cm ontsluiting te hebben. Yesss het inleiden kon dus beginnen.

Inleiden

Mijn verloskundige had me aangeraden om direct een ruggenprik te vragen, omdat de weeën een stuk heftiger zouden zijn, omdat het geen natuurlijke bevalling was. Eenmaal in het ziekenhuis begon ik toch te twijfelen. Ik wilde nog even aankijken of ik het zonder ruggenprik aankon. Mijn vliezen werden gebroken en ik kreeg door middel van een infuus weeënopwekkers toegediend die steeds een standje hoger werden gezet.

Doordat mijn bevalling hierdoor medisch werd kon ik niet bevallen in bad waar in het begin mijn voorkeur naar uitging. Hier heb ik me heel snel overheen gezet, want de weeën begonnen eindelijk op te zetten. Mijn weeën kwamen nog niet echt goed en regelmatig op gang. Na een paar weeën heb ik besloten om voor een ruggenprik te gaan, ik was namelijk bang dat als ik zou wachten ik geen ruggenprik meer zou kunnen krijgen.

Ruggenprik

Het duurde nog 2 uur voordat ik een ruggenprik kreeg! De weeën die ik toen kreeg waren echt een hel!!! Ik heb zoveel respect voor vrouwen die zonder ruggenprik bevallen. Maar ik dacht waarom zou ik creperen van de pijn als er een ruggenprik is en daar schaam ik me absoluut niet voor. Eindelijk, thank God, na twee uur kreeg ik dan de ruggenprik. Ik kon geeneens meer ‘hallo’ tegen de arts zeggen, ik wilde maar één ding op dat moment en dat was die verdomde ruggenprik!!!! Op dat moment maakte het me geen bal meer uit of het zetten van de ruggenprik pijn zou doen, de pijn kon zoiezo niet erger zijn dan de weeën die ik voelde.

Relax

Na de ruggenprik kon ik eindelijk relaxen.. Ik voelde de weeën helemaal niet meer en zag op de monitor dat ze steeds regelmatiger kwamen. Ongeveer 1,5 uur later kreeg ik het gevoel alsof ik nodig naar het toilet moest voor “de grote boodschap”. Toen ik dit tegen de zuster vertelde ging ze direct voelen hoeveel cm ontsluiting ik had.

Nou, je hebt 10cm ontsluiting je mag gaan persen.

De bevalling

Ik mocht eindelijk dan gaan persen, toen ik dat hoorde was ik heel blij, maar het was ook spannend natuurlijk. Ondanks dat ik een ruggenprik heb gehad voelde ik wel de hele bevalling verder. De bevalling ging echt heel snel en na ongeveer 25 minuten had ik mijn kleine meisje dan eindelijk in mijn armen! Ons wondertje Emmelyn is op 4 oktober om 18:03 uur geboren, ook nog eens op de verjaardag van haar vader, dus dit was een extra speciale dag die we beide nooit meer zullen vergeten.

Al met al heb ik een hele fijne zwangerschap gehad en ik ben blij dat ons meisje gezond ter wereld is gekomen. De bevalling zelf is me meegevallen, het heftigste waren toch echt de weeën. Ik was ook erg blij met de artsen en zusters die ik in het ziekenhuis had en de steun van mijn familie en vriend die me door dik en dun gesteund heeft.

Leave your comment

No Comments

Leave a Reply